De verloedering van mijn muzieksmaak

Ik snap niet zo goed wat de clip met dit nummer te maken heeft. Ik snap ook niet zo goed waarom ik dit leuk vind. Maar ik word er blij van.

Het zijn de eenheidsworstige nummers waar ik de laatste tijd te veel naar luister. De nummers met miljoenen hits op youtube, te vaak gedraaid op vijf drie acht, met seksgerelateerde teksten en irritante bliepjes. Muziek die je amper echt als muziek kunt beschouwen.

Daar hebben mijn hersens de afgelopen tijd in liggen weken. Op mijn werk draaien ze het de hele tijd, thuis draai ik het de hele tijd. Zeker als ik tentamens moet leren, want dan is het zo’n lekkere achtergrondruis. Punt is wel dat ik nu synchroon kan zingen met Jennifer Lopez, Enrique Iglesias en Rihanna. Ik schaam me er een beetje voor. Ik was vroeger zo trots op mijn verfijnde muzieksmaak, mainstream zooi was echt niet cool! Maar nu ben ik het dus soort van leuk gaan vinden. Ik doe afbreuk aan mijn vroegere ik. Heel naar.

Om mijn muzieksmaak weer terug te brengen naar zijn oude niveau kick ik even af door middel van een stilteretraite. Geen muziek voor mij. Helemaal niets. Of ik dat volhoud? Ik hoop het maar...