Via deze site.
Okee, guys, fuck, ik zit met een dilemma. Het zit zo: Zal ik wakker worden, of zal ik het niet doen? Help! Want ik kom er niet uit en het zou makkelijk zijn als ik de verantwoordelijkheid voor deze lastige keuze bij iemand anders zou kunnen leggen. To wake up or not to wake up.
Misschien moet ik wat duidelijker zijn. Ik twijfel. Ik zou graag wakker worden – ik was voor langere tijd in winterslaap - Zie, de zon begint eindelijk weer lekker schijnen en dat zie ik wel zitten. Eindelijk weer eens een beetje fatsoenlijke hoeveelheden licht. Maar het is februari en ik ben bang dat het keihard gaat sneeuwen op het moment dat ik mijn ogen open. Of dat het weer vreselijk gaat vriezen. Of dat ik naar buiten loop en dat de zon dan snel weer weg gaat. Om mij te pesten. Want ik heb niet zo’n vertrouwen in die zon. Verstopt zich net iets te vaak achter een wolk – zwak hoor! - en is ook niet heel regelmatig wat opkomen en ondergaan betreft. Als dat nou gewoon het hele jaar door van 6 tot 24 licht is, prima, maar dat gezeik steeds van “Nee, nu is het herfst, nu ga ik eerder onder. Puh.” komt me m’n neus uit. Kom op zeg! Hoe moeilijk is het nou om een beetje fatsoenlijke opkom- en ondergatijden aan te houden? Zet toch gewoon je wekker, Zon! Dat doen we allemaal…
Oh sorry, excuses voor deze plotselinge uitbarsting. Ik vind de zon heel lief hoor. Zeker als ie schijnt. Het is alleen… Ik had zo’n lieve brief geschreven of hij alsjeblieft terug wilde komen. En dat deed ‘ie niet. Nu is hij er weer, maar het is nu al zo lang geleden. Ik ben mijn vertrouwen kwijt. Ik ben zo bang dat ‘ie net op houdt met schijnen als ik wakker wordt. of dat het gaat sneeuwen of vriezen. Maar dat is toch net wat minder eng. Ik weet gewoon niet zo goed wat ik moet doen. Ik zou zo graag weer eens lekker naar buiten gaan. Ben dat slapen nu wel een keer zat. Het enige wat je daarin kunt variëren is de zij waarop je ligt. Dus, geloof me, ik snak naar de zon.
Dus, wat moet ik doen? Ik wil zo graag weer naar buiten, maar ik ben bang dat de zon weer weg gaat en dat ik daar dan sta, alleen, in het donker. Whattodo, whattodo? Zucht…
Overigens schreef ik dit al weer een maand geleden. Ik ben ondertussen ondertussen opgestaan. Het gaat vrij aardig, hoewel de zon mij af en toe nog wel teleurstelt. Maar ik houd hoop.