Kopje thee <3
Tot wanhoop gedreven voel ik mij. Zo. Dat is de mooiste zin van dit blogje. Wat nu volgt is een beschrijving van deze nacht.
Waar ik eerder aan sommige mensen had beloofd voorlopig even niet meer te zeuren doe ik het nu toch weer. Excuses daar voor. Ik voel mij een klein drama.
Het zit zo: ik heb kriebelhoest. Dat schreef ik in mijn vorige post ook al en ik wilde er graag van af. Dat is niet gelukt, het is alleen maar erger geworden. Zo lukte het me afgelopen nachten nog om enigszins aan slaap te komen. Dat lukt nu niet meer.
Ik ging om half elf slapen, heerlijk vroeg want ik was hartstikke moe. Ik fijn mijn pyamaatje aan, oogjes toe, dat soort dingen. Komt die vreselijk hoest van mij toch weer opzetten! Echt, zodra ik lig.
"Hmmmmkucheughekuchblechhmmkuch."
Zoiets was het. En dan niet één keer, neenee, dat moest gelijk wel twintig keer! Hoesten jonge, niet normaal meer. Geen houden aan. Dus ik water halen, veel drinken. Dat hielp een beetje. Lag ik weer vijf minuten, moest ik naar de wc. Ik, onder luid protest van mijzelf, naar de wc. Toen ik weer in bed lag begon ik gelijk weer te hoesten. Ik besloot mijn keelsnoepjes erbij te halen, die best aardig werken. Maar nu niet hoor, ik hoestte er gewoon door heen. Vreselijk. Ik met behulp van die snoepjes denk ik tien minuten geslapen, toen begon het weer. Gereutel en gekuch, ik denk dat ik het hele huis wakker heb gemaakt.Toen probeerde ik recht op te slapen, want liggend slapen zorgt er voor dat ik eerder ga hoesten. Rechtop slapen lukte ook niet, ik zat alleen maar zielig in het donker voor me uit te staren.
Nou ja, toen denk ik dat ik toch ergens in slaap ben gevallen want er zit een gat in mijn herinneringen, maar om twee uur was ik weer klaarwakker. Drama, groots en afschuwelijk drama was het. Ik zat toen denk ik wel een kwartier te hoesten. En ja, goed, toen was ik dus weer wakker, om twee uur. Keelsnoepjes waren op, water hielp niet. Ik besloot onder de hete douche te gaan staan. Of, beter gezegd, er naast. Er onder - 50 graden - was wel erg warm. De hete stoom die er van af kwam hielp best aardig en ik hoestte zelf een tijdje niet meer, tot ik er onder uit kwam. Toen begon het weer. Andere oplossing, het laatste redmiddel, een kopje thee. Mierzoete hete thee. Nou, en dat hielp! Nee echt, het hielp. Maar toen - dat is nu - was de thee op en kriebelt mijn keel weer als een gek.
Wat is je punt, vraag je je nu misschien af. Nou. Kijk. Ik heb morgenochtend om negen uur een belangrijk hertentamen waar ik vier dagen keihard voor heb zitten blokken en als ik niet genoeg slaap krijg doen mijn hersenen het minder goed. Helaas is dat nu dus al het geval, aangezien ik vannacht hooguit een half uurtje heb geslapen.
Balen dus. Heel erg diep balen tot ik erbij neerval en dan verder balen tot ik een gat in de grond heb gebaald. Urenlang huilen en triest voor mij uit staren, dat ga ik na mijn tentamen doen. Maar nu eerst nog een beetje proberen te slapen.
Oh, en lieve lezer, ik denk dat ik morgenavond nog steeds aan hoesten bent. Dus lieve lezer, als je nog een geniale tip hebt om mijn kriebelende keel wat minder kriebelig te maken, ik hoor dat zo graag! :)